2012

Ff terug naar het "beloofde" land. Heerlijk om vrienden terug te gaan zien.  Mensen waar je op kunt vertrouwen en bouwen. Het zijn er maar weinigen. Maar voordat je er uiteindelijk bent wordt er toch enige voorbereiding van je gevergd. Te beginnen met een boodschappenlijstje van onze amices met producten die je in France niet kunt krijgen of in ieder geval moeilijk verkrijgbaar zijn. O.a ingredienten om oosterse gerechten te maken, echte boerenkool, de overheerlijke dropjes en vooral niet te vergeten, frikandellen, bamihapjes en nassiballen worden meegenomen. Daarbuiten je eigen, de voor het eerste gebruik spullen, en dan niet te vergeten; onze huisdieren. Les chiens wel te verstaan. Vier in het totaal. Dit stouw je natuurlijk niet allemaal in de auto. Dus moet de aanhangwagen wel mee. We leken wel een beetje op de waltons; zoveel mogelijk spullen die geen schade kunnen oplopen werden keurig opgestapeld op de aanhangwagen waarna de kwetsbare spullen in de auto moesten.

Daar gaan we: ma femme, Lucas in de kinderstoel, moi, Tommy in de bench, Jerry bij de voeten, Sem bij de voeten en Sjeng in de koffer ruimte. Dan alle ruimtes vullen met wat je nog denkt nodig te hebben en de reis kan beginnen. Echter voordat we echt op pad zijn; ff langs der bekker Huntjens, we nemen nog een vlaai mee van de inmiddels in France bekende landgraafse bekker. Het is een foto waardig zoals het er nu uitziet. Een komplete volksverhuizing. Gemiddelde reistijd ongeveer acht uur. Echter bij Valkenburg brak  al een lichte paniek uit; Sjeng stapte vanuit de kofferbak op de achterbank, niet erg zou je zeggen, maar de inmiddels 70 kilo zware Sjeng duw je niet zomaar weer terug op zijn  plaats en tot overmaat van ramp stond ie ook nog eens in de heerlijke vlaai. Je kunt je de stress wel voorstellen. Nog 7,5 uur te gaan!

Voor 2012 iedereen een goed jaar toegewenst met alles wat maar wenselijk is. Beter kan toch niet. Toch!

De druk en drukte van het verhuizen, inrichten  en klussen is inmiddels een stuk verminderd, ik zeg al niet voorbij, want dat is het zeer zeker niet. Er blijft genoeg te doen. Leuke en minder leuke dingen maar dat hoort ernu eenmaal bij.

Het leven is een stuk hectischer geworden in vergelijk met France.Al probeer ik daar zo min mogelijk aan toe te geven. Maar zoals zo vaak lukt dat maar ten dele. Het valt gelijk op; niemand heeft tijd; van jong tot oud. Niemand uitgezonderd. Bijvoorbeeld alleen al in de winkel; het zogenaamde; "voorkruipen" of heel verveeld in de rij bij de kassa staan en zo kan ik nog wel doorgaan. Daarbij de mobieltjes om je heen die rinkelen of een ander geluid produceren waarbij ik uit het gesprek kan opmaken om wat voor onzin belletjes het soms gaat; neem je ook sla mee? Ja natuurlijk! Om enkele seconden later de gebelde toch maar voor de zekerheid terugbelt, met de vraag; welke sla? Rucolor, bladsla of gemengde sla? Oke. Niet veel later klinkt wederom inmiddels het bekende telefoondeuntje. Oke, ik neem wel komkommer mee! Door het heen en weer bellen kost de komkommer inmiddels 40 eurocent duurder. We hebben toch een abonnement roept iedereen! Waar gaat het eigenlijk over! Als we dan toch moeten bezuinigen in deze crisistijd, laten we dan beginnen met het mobieltje de deur uit te doen, niet meer te roken en vaker gebruik van de benenwagen en de fiets te maken. Besparing per jaar; minimaal 2500 euro. Hier zou je een leuke vakantie van houden of eventueel je schuld van afbetalen of weet ik wat al niet meer. Zo zie je maar. En zolang dat nog allemaal mogelijkheden zijn, gaat de overheid verder met bezuinigen, belastingen verhogen en ga zo maar door.

.